Begijnhof Hasselt

Geschiedenis van het Hasselts Begijnhof

Het Hasselts Begijnhof vindt zijn oorsprong in de 13de eeuw, toen begijnen zich eerst buiten de stadsmuren vestigden. Na de verwoesting van hun eerste begijnhof tijdens de Beeldenstorm in 1567 verhuisden zij naar het centrum van Hasselt, waar een nieuwe gemeenschap ontstond aan de rechteroever van de Nieuwe Demer. Door de groei van het aantal begijnen breidde het begijnhof zich in de 18de eeuw verder uit naar de linkeroever.

Dat is het begijnhof dat we vandaag kennen. Op dit derde Hasseltse begijnhof bouwden de begijnen nieuwe woningen, een imposante barokkerk en een monumentaal poortgebouw. Na het verdwijnen van de begijnengemeenschap in de 19de eeuw kregen de gebouwen nieuwe functies als school, klooster en weeshuis.

In 1938 werd de site eigendom van de provincie Limburg en een jaar later beschermd als monument. Hoewel de kerk tijdens de Tweede Wereldoorlog werd verwoest, bleven de historische huizen en het poortgebouw behouden en werden ze zorgvuldig gerestaureerd. Het begijnhof ontwikkelde zich vervolgens tot een belangrijke plek voor cultuur, erfgoed en kunst, met onder meer de Provinciale Bibliotheek en de latere kunstsite Z33.

Het Begijnhof vandaag

Vandaag vormt het Hasselts Begijnhof een groene oase in het hart van de stad. Bezoekers kunnen er wandelen door de rustige tuin, kennismaken met de rijke geschiedenis van de site in het bezoekerscentrum en genieten van een uniek uitzicht vanaf de panoramische toren. Via luisterverhalen in de tuin ontdek je bovendien het verleden van het begijnhof en de mensen die er leefden, woonden en werkten.